We noemden hem al maanden JipFlip want zijn echte naam bleef nog even verborgen tot zijn geboorte.
De laatste maanden was ik regelmatig even serieus met hem in gesprek opdat hij vooral zijn tijd uit moest zitten waardoor ik op tijd uit het ziekenhuis zou zijn om er voor moeder te zijn.
Hij heeft woord gehouden en kwam ruim anderhalve week te laat.
Het was voor zijn moeder een zwaar karwei met uiteindelijk een keizersnee.
We zijn dus nu al vriendjes……. al had ik het mijn dochter graag wat gemakkelijker gegund.
De eerste bewegingen
Terwijl ik nog weken vooral in zittende positie ben, begint het leventje van mijn kleinzoon zich dagelijks wat meer uit te vouwen.
Beiden zijn we op dit moment hulpeloos, maar de tijd gaat snel!
Het is prachtig om naar hem te kijken.
Iedere seconde is er een andere gezichtsuitdrukking en handjes en beentjes zijn continu in beweging.
Een nieuwe tijd is aangebroken waarin ik me mag voegen naar mijn nieuwe rol van Beppe (Fries voor oma)
Bij het eerste contact was het direct duidelijk: ik spreek Fries met hem.
Zijn ouders spreken Nederlands.
Zo ging het bij ons thuis ook: ik spreek Fries met de kinderen, Jan Nederlands.
Van mij krijgt hij de woorden mee waarmee ik zelf ben opgegroeid.
Wat voor Beppe ga ik worden?
Natuurlijk denk ik na over wat voor Beppe ik wil zijn, net zoals ik dat ooit deed (en nog steeds doe) wat voor ouder ik wil zijn.
Want niet alleen zal ik meer gespreksonderwerpen met mijn dochter hebben, zij is nu moeder en bepaalt wat zij belangrijk vindt voor dit kereltje.
Ik mag bedenken wat mijn toegevoegde waarde voor hem, maar ook voor haar en haar gezin gaat zijn.
En, ik ga geen vaste oppas-Beppe worden, al zal hij heus regelmatig door de deur geparkeerd worden omdat er een goede reden voor is.
Ook zal ik geen Beppe zijn die met hem de hort op gaat naar dierentuin, pretparken, ballenbakken en andere festiviteiten.
Dat past niet bij mijn fysieke staat van zijn en ligt ook niet zo in mijn aard, dus dat komt goed uit.
Gelukkig heeft hij een fantastische andere Oma die daar beter in is.
Ik word een Zijns-Beppe
Omdat we vlakbij elkaar wonen en hij in de toekomst op weg naar school langs ons huis komt, kan hij altijd even aanwippen.
Hij kan even binnenlopen, op de bank ploffen, zuchten en steunen en mopperen over stomme vriendjes, gemene juffen, zijn zeurende moeder en mopperende vader.
En als hij uitgewoed is en we er misschien een paar woorden over vuil gemaakt hebben, gaat hij weer vrolijk verder.
Misschien komt er een trommeltje met zijn lievelingskoekjes op een speciaal plekje.
‘Beppe, mag ik eentje?’ Natuurlijk. En misschien zelfs nog eentje.
Dan voel ik me vast zoals mijn eigen Beppe die ook vlakbij woonde en waar we in en uit konden lopen en we niks speciaals deden.
De zeer zeldzame keren dat we wel naar de stad gingen om heel chique een kopje thee in een restaurant te drinken, staan in mijn geheugen gegrift.
Ik ben een generatie opgeschoven
Ondanks dat mijn dochter al vanaf haar 17e op zichzelf woonde, komt er nu een dimensie bij.
Ze is nu moeder en met verwondering en bewondering kijk ik toe hoe ze het doet.
Bijzonder is het om naar hen als ouders te kijken.
Hoe mijn dochter en haar man met hem omgaan en het aanpakken waarbij mijn gedachten vaak afdwalen wat er allemaal veranderd is in dik 30 jaar wat ook mijn ouders overkwam.
Natuurlijk gaan mijn wenkbrauwen hier en daar omhoog en lachen we om gewoontes van elkaar waar we de kriebels van krijgen.
Maar vooral geniet ik nu al van hoe ze de dingen aanpakken en hoe liefdevol ze een gezinnetje vormen.
Ondertussen ben ik heel benieuwd naar hoe dit manneke gaat bepalen hoe onze band eruit gaat zien. Misschien gaat hij liever met Pake (opa) op stap en vindt hij me op een dag maar ouderwets, irritant en saai en komt hij vooral voor de koekjes.
Het zou zomaar kunnen, maar ik zal er voor hem zijn.
Tot die tijd wacht ik allereerst op zijn ‘Beppe….. sjoch, dit haw ik makke’ als hij stralend een kunstwerkje wil laten zien.
Voorlopig blijf ik vooral kijken naar wie hij is en hoe hij zich nu ontwikkelt.
JipFlip is in de wereld gekomen.
Wist je dat ik in de serie 90 dagen opvoeden regelmatig een dag over grootouders besteed?
Dat ik vooral van Oma’s hoor dat deze opvoedserie ook voor hen heel interessant is en dat ze regelmatig met hun kinderen in gesprek gaan over de onderwerpen die aan bod komen?
Wil je deze serie 90 dagen opvoeden ook ontvangen?
Meld je dan nu HIER aan en ontvang morgen al de eerste aflevering.
Meer lezen en kijken over grootouders
Wat hoor jij je vader nog zeggen en zeg je zelf tegen je kinderen?
Als er geen grootouders zijn en je je wortels mist
De pedagogiek van opa
Hoe ga je om met ophaalmomenten bij opa en oma
Welk type ouder ben jij?
Het kusje van oma
