Vrolijke, beschadigde, gefrustreerde, sterke, zachtaardige, boze en vooral de laatste jaren vele brave dochters ben ik de afgelopen 40 jaar tegengekomen in mijn werk.
Deze dochters zijn intussen zelf ook moeder geworden en daar beginnen de vragen en soms ook de moeilijkheden. Een aantal van hen is nu zelfs al oma.
Bij hen en uiteraard ook bij mijzelf zie ik hoe liefdesgedrag door de generaties en het tijdsbeeld heen het dagelijks leven beïnvloedt.
Met liefdesgedrag bedoel ik alles wat we ooit zijn gaan doen om erbij te horen, de vrede te bewaren, voor anderen te zorgen of onszelf staande te houden.
De ene dochter leerde flink zijn.
De andere werd zorgzaam, stil of bijzonder zelfstandig.
Weer een andere voelde al jong aan wat iedereen nodig had en vergat daarbij zichzelf.
Dat gedrag verdwijnt niet vanzelf wanneer je moeder wordt.
Het reist met je mee naar je eigen gezin.
Naar de momenten waarop je alles goed wilt doen.
Waarop je blijft zorgen terwijl je moe bent.
Waarop je moppert omdat niemand lijkt te zien wat jij allemaal doet.
Of waarop je je schuldig voelt zodra je een grens trekt.
Over die moeders en hun liefdesgedrag heb ik de afgelopen maanden geschreven.
Zo veel, dat mijn boek over moeders inmiddels in eerste concept klaar is.
Het wordt een boek over zeuren, braafheid, boosheid, schuld, liefde, loyaliteit en moederkracht.
Over wat dochters van hun moeder meenemen en wat zij, vaak zonder het te beseffen, weer doorgeven aan hun kinderen.
Nu leg ik het manuscript een tijdje weg.
Morgen onderga ik een gecompliceerde operatie in het UMCG.
Daarna zal ik enkele weken tot misschien maanden niet kunnen lopen.
Mijn werk, nieuwsbrieven en andere activiteiten komen daarom tijdelijk op een lager pitje te staan.
Dat vraagt van mij wat voor veel van de moeders over wie ik schrijf behoorlijk lastig is: stoppen, afhankelijk zijn, hulp aannemen en verdragen dat anderen dingen op hun manier doen.
Ik kan straks niet opstaan om het zelf te regelen.
Niet doorwerken omdat het nog wel gaat.
Niet zorgen voor wat een ander misschien nodig heeft.
Mijn lichaam trekt de grens nu voor mij.
De komende weken plug ik daarom uit.
Ik richt me op de operatie en op het herstel daarna.
Het boek en alles wat ik gewend ben te doen moeten even wachten.
Ik weet nog niet precies wanneer ik weer van me laat horen.
Zodra het kan en goed voelt, ben ik terug.
Reken maar!
Denk je dat je me gaat missen?
Volg dan de 90 dagen opvoeden reeks waarbij je 90 dagen lang inspiratie, tips en mooie kennis van me krijgt.
Gewoon vol automatisch 3 maanden lang.
Je kunt nu hier direct starten met 90 dagen opvoeden.
Geef een reactie