Heb je nog een beetje plezier als ouder?

Of ben je vooral een logistiek en programma manager geworden?

Een moeder zei het laatst prachtig: “We zijn managingmoeders geworden.”

Ik moest lachen. En slikken. Want ze had gelijk.

Ouderschap anno nu lijkt verdacht veel op het runnen van een klein bedrijf.
Met meerdere afdelingen zoals planning, logistiek en de crisisafdeling emotionele ondersteuning.

Sta jij s’ ochtends ook al in de actiestand terwijl je ogen nog half dicht zitten?
Broodtrommels. Gymtassen. Agenda’s.
Wie moet waar zijn en hoe laat.
En ondertussen staat er een kind met één sok aan te zingen dat hij vandaag geen zin heeft in school.

35 jaar geleden verzuchtte ik dit alles wel eens, maar nu lijkt het systeem helemaal dolgedraaid.

Wanneer is het plezier verdwenen?

Het plezier verdwijnt niet ineens. Het sluipt weg, gewoon zachtjes tussen de afspraken door.
Vooral door het moeten en het regelen en door goedbedoelde eisen en hoge verwachtingen.

Je wilt het goed doen en kansen bieden zoals alle ouders om je heen.
Sport. Muziek. Sociale ontwikkeling.
Voor je het weet is de agenda van je kind voller dan die van jou.
En jij staat langs de lijn met een thermosbeker en een hoofd vol lijstjes.

Een vader vertelde me laatst dat hij elke woensdag zijn zoon van bijles naar voetbal rijdt en later in de week nog naar drumles. In de auto wordt vooral gezwegen en lachen ze niet meer.
Toen zijn zoon laatst vroeg wanneer ze weer eens iets gezelligs gingen doen, schrok hij.

Plezier zit niet in extra’s

De misvatting die ik tegenwoordig veel hoor is dat er nog meer georganiseerd moet worden.
Maar plezier zit niet in nog een activiteit.
Het zit in vertragen, in niets hoeven en samen onhandig zijn.

Ik voelde me vroeger wel eens schuldig als we niets ondernamen en nergens heen gingen.
Soms begonnen de kinderen te mopperen, maar later hadden ze vaak de grootste lol zoals die keer dat ze op de onderkant van de tafel mochten tekenen en schrijven.
Daar hebben we nog jaren plezier van gehad.

Andere moeders vertellen mij wel dat ze eerst door hun eigen onrust heen moeten want daar zit vaak de crux.

Ouderschap vraagt tegenwoordig om relativering

We leven in een tijd waarin alles meetbaar lijkt en mooi moet zijn:

• Ontwikkeling
• Geluk
• Succes.

Veel ouders nemen die druk mee in huis en voelen dat ze dingen moeten doen!

Ouderschap is ongemerkt veranderd.
Niet omdat jij dat zo wilt, maar omdat de wereld daarom vraagt en er vele ideeën over goed ouderschap zijn bijgekomen.
Je agenda vult zich en je bedenkt wat je kind allemaal zou moeten meemaken.

Uit liefde ga je in de actiestand.
Maar terwijl jij plant en regelt, verdwijnt iets anders langzaam naar de achtergrond.
Het speelse. Het lichte. Het niets hoeven.

Niet ineens. Maar beetje bij beetje.

Jouw kind heeft geen perfecte ouders nodig.
Hij heeft een aanwezige ouder nodig die soms ook geen zin heeft en fouten maakt.
Eentje die vooral durft te zeggen: “Weet je wat. We laten het vandaag even zitten.”

Dat voelt als falen maar is leiderschap.

Het plezier verdwijnt niet bij kinderen

Het verdwijnt bij jou als ouder!

Kinderen hebben plezier van nature.
Zij leven in het nu.
Totdat ze merken dat jij daar niet meer bent.

Niet fysiek, maar mentaal.
Wanneer jij gespannen bent, past je kind zich aan.
Niet omdat hij lastig wil zijn.
Maar omdat hij reageert op jouw innerlijke staat en dat gebeurt volautomatisch.

Jij bent het zenuwstelsel van je kind

Je kind leert niet ontspannen omdat jij zegt dat hij rustig moet doen.
Hij leert het omdat hij het bij jou voelt.

Wanneer jij jaagt
gaat je kind versnellen

Wanneer jij vastzit in je hoofd
raakt je kind ontregeld

Wanneer jij ontspant
zakt de spanning in huis

Dat heet co regulatie en gebeurt de hele dag door.

Een moeder van een meisje kwam omdat haar dochter snel huilde, slecht sliep en boos reageerde op kleine dingen.
Alles leek te wijzen op hooggevoeligheid van haar kind.
Binnen een half uur werd duidelijk dat moeder al maanden op haar tenen liep.
Ze stond altijd aan en ging altijd door.
Toen moeder leerde vertragen en ruimte nemen, veranderde het gedrag van haar dochter zonder dat er iets aan het kind werd gedaan.

Zo logisch…… en toch zie ik iedere keer opnieuw hoe prachtig kinderen hun ouders spiegelen.

Ontspanning en plezier bij jou als ouder is ook opvoeden

Het is geen extraatje of luxe, maar eerder een basisvoorwaarde want zolang jij alleen maar aan het managen bent, blijft je kind alert.
Op jou, de sfeer en mogelijke spanning.

Pas wanneer jij jezelf toestaat om te zakken, kan je kind dat ook.
En daar ontstaat weer iets wat veel ouders missen: het plezier.

Niet het georganiseerde plezier, maar juist het spontane zoals het zingen zonder reden of een verstoppertje dat zomaar begint en lachen om niets.

Waarom we het spontane plezier zo lastig vinden

Veel ouders vertellen mij zich schuldig te voelen als ze niets doen.
Alsof stilstand achteruitgang is en vooral alsof je tekortschiet wanneer je geen activiteit aanbiedt.

Vooral moeders denken dat als ze niet meer aan het managen zijn er ruimte ontstaat.
Alleen de ruimte ontstaat pas als je stopt met managen en juist in die ruimte komt iets terug wat er altijd al was en wat je in de serieuze oudertaak hebt weggestopt.
Jouw speelsheid, humor en lichtheid.

Dat is het moment waarop zingen ineens weer kan met grapjes en spontane gekkigheid in huis.
Niet omdat het in de opvoedboeken staat.
Maar omdat je lijf er weer ja tegen zegt en je je eigen kinderlijke sprankeling weer voelt.

Geloof me, zo werkt het en ik kan het weten!
Want als jij stopt met duwen, gaat je kind vanzelf weer naast je lopen.

Meer hoef je niet te doen.

Drie manieren om plezier terug te brengen zonder extra gedoe

Maak lege tijd zichtbaar

Zet bewust niets in de agenda en zeg hardop dat er niets hoeft.
Dat alleen al geeft rust en wees benieuwd naar het resultaat.
Lees maar over mijn al jaren oude tip: Graffiti onder de tafel

Verlaag de lat waar je kind bij is

Laat merken dat het niet perfect hoeft en ga zelf lummelen en gekke dingen roepen zoals mijn klassieker ‘koffie met patat’. 
Kinderen ontspannen als jij ontspant.

Doe iets nutteloos samen

Iets zonder doel en resultaat
Dat voedt verbinding en lichtheid zoals een heerlijke pyjama dag, gewoon omdat het kan

Dussss…….ouderschap hoeft geen project te zijn

Misschien hoef je geen managingmoeder of managersvader te worden.
Misschien mag je weer ouder zijn.
Met rommel.
Met lachen.
Met dagen die nergens heen gaan en toch blijven hangen.

En ja.
Dat vraagt moed in deze tijd.
Maar je beloning is onbetaalbaar en heet plezier!

Kijk maar even naar deze video en ontdek dat je het niet goed hoeft te doen en opvoedfouten geen enkel probleem zijn

Wil je als ouder minder managen en meer genieten zonder jezelf kwijt te raken?
Volg mijn 90 dagen opvoeden programma en ontdek hoe je zonder inspanning ruimte vindt.
Geen trucjes. Wel inzicht. Zodat jij weer kunt opvoeden vanuit vertrouwen en ontspanning.
Begin vandaag nog en start hier.