Met frisse wind een nieuw jaar beginnen

Gewoon een jaarwisseling

Daar sta je op 31 december met een glas in je hand de laatste minuten van het jaar af te tellen..

Ergens in je lijf zit het idee dat alles straks lichter moet worden, dat het nieuwe jaar iets gaat doen wat jij zelf niet meer voor elkaar krijgt, terwijl je weet dat het raar is, bijna kinderlijk, om te denken dat een jaarwisseling alles wat niet fijn was weg blaast.

Als je diep en eerlijk in je glaasje kijkt, is het morgen gewoon een volgende dag met dezelfde agenda punten, dezelfde gesprekken, dezelfde lastige momenten en dezelfde vragen waar je gisteren ook al geen antwoord op had.
Je hoopt bovendien dat je pubers veilig thuiskomen met alle knallers op straat, al dan niet illegaal.

Even niet denken aan je zorgen

Als ouder blijf je hopen op betere tijden, niet omdat je naïef bent en soms tegen beter weten in.

Zoals die moeder die merkt dat haar puber haar niet hoort.
Niet omdat hij doof is maar omdat hij zich afsluit, gesprekken ontwijkt, afspraken vergeet en boos wordt als zij doorvraagt, en zij hoopt dat het nieuwe jaar rust brengt, dat hij ineens wel luistert, terwijl ze eigenlijk doodmoe is van het steeds opnieuw proberen.

Of die vader die doet alsof het hem niet raakt maar ’s avonds in bed ligt te piekeren over dat diploma dat nog gehaald moet worden met de faalangst van zijn dochter en de druk die op haar schouders ligt.
Hij fluistert op oudjaarsavond bijna tegen zichzelf dat het volgend jaar wel goedkomt, omdat het alternatief, toegeven dat hij het niet weet, te spannend voelt.

Als de klokken 12 uur slaan en de spanning van de wedstrijd wie als eerste gelukkig nieuwjaar roept, wil je al die beslommeringen het liefst van je afslaan en met een vuurpijl in de lucht uiteen laten spatten.

Vooral dan wil je niet denken aan de broer en zus die elkaar met één blik kunnen laten ontploffen, waar elke vakantie eindigt in ruzie en elk goed voornemen strandt in dezelfde oude patronen,
Je lacht er op oudejaarsavond een beetje om, maakt er een grapje van en hoopt dat de tijd iets oplost wat nog niet gelukt is.

Hoop en nieuwe kansen

Wat we zelden hardop zeggen is dat hoop ook gaat over onze eigen wanhoop, over die momenten waarop je het echt niet meer weet, niet met je kind, niet met jezelf, niet met hoe alles nu loopt.

Dat een nieuw jaar voelt als een nieuwe kans en om even te leunen en te zeggen: zie je wel, ik hoef het nu nog niet te kunnen, straks begint iets nieuws.

En toch……

…..tijd werkt niet zo want een kalenderblad is geen resetknop.
Je wordt op 1 januari, of vooruit op 5 januari wakker met dezelfde vermoeidheid in je lijf, dezelfde irritaties, dezelfde liefde ook en dezelfde twijfels hoe je het zal aanpakken.

Hoop is niet dom, ze is menselijk en een krachtige motor.
Iedere keer in mijn praktijk zie ik dat je niet hoopt dat moeilijkheden verdwijnen, maar dat je het aankunt, dat er ergens ruimte komt, een opening, een kleine verschuiving waardoor je niet meer zo vast zit als eerst.

En dan is het mooi dat je zo rond het aftellen en het vuurwerk, je gedachten even laat gaan over hoe het beter kan met de dove mansoren van je puber, je faalangstige dochter en het ruziemakende stel.
Dat je dat vlindertje van hoop voelt bewegen in je buik dat alles goed komt.

Hoop en anders kijken

Met het wegtikken van de klokslagen en het proosten kan zomaar samen met de hoop het besef komen wat er kan veranderen.

Dat je ontdekt dat je puber niet luistert omdat hij iets anders nodig heeft dan nog een uitleg, dat een diploma geen heilige graal is en dat ruzie tussen broer en zus ook iets zegt over de band die ze samen aan het smeden zijn.

En vooral dat jouw niet weten geen falen is, maar een signaal dat je in actie kunt komen en oplossingen vindt voor de zorgen die je wakker houden..

Misschien is het nieuwe jaar niet het moment waarop alles goed wordt, maar wel een moment waarop je stopt met te doen wat je altijd al doet en wat niet helpt.

Dat je begint met kijken naar wat er speelt, met mildheid voor jezelf en nieuwsgierigheid naar je kind.
Gewoon met hoop die blijft, ook op 2 januari, en op alle gewone dagen daarna.

Omdat er altijd verandering is en die zit vaak in de kleine dingen en je besluit om met een frisse blik een nieuw jaar te beginnen.

Dus open je ramen en deuren, laat de frisse lucht zijn werk doen, recht je rug en laat op je af komen wat er wil zijn.
Geniet van de puber, het falen en de ruzies.

Voor je het weet heeft de wind de tijd weggeblazen en bleken je zorgen voor niets.
Geef ze mee aan de wind.

Wist je dat mijn programma 90 dagen opvoeden 13 verschillende weekthema’s heeft die te maken hebben met het opgroeien van je kinderen en wat jij als ouder dagelijks tegenkomt?
Wil je ontdekken hoe je kunt omgaan met deze thema’s zoals pubers, ruzie, leren, de online wereld, grenzen stellen en nog veel meer, meld je dan aan voor 90 dagen lang inspiratie en wijze lessen.
Begin nu hier met het je 90 dagen opvoeden programma.

Meer lezen en kijken:

Terugkijken op het oude jaar met kinderen
Waar komt toch die haat vandaan?
Gesprek of preek over vuurwerk?

Dat irritante kinderstemmetje, wat moet je daarmee?