Ik geloof dat kinderen van nature niet lastig zijn.
Ze maken lawaai wanneer ze zich niet gehoord voelen.
Ze trekken aan je mouw wanneer ze het gevoel hebben in de steek gelaten te zijn.
Ik zie dat ouders dan denken dat het gedrag het probleem is, terwijl het gedrag juist een boodschapper is.
Wat zit er onder de waterlijn van gedrag?
Wij focussen snel op wat zichtbaar is.
Het geschreeuw, het drammen en de driftbui in de supermarkt waar precies op dat moment iedereen naar kijkt.
Jij voelt spanning in je lijf en dat helpt niet.
Ik weet dat kinderen geen aandacht vragen om de aandacht zelf.
Ze vragen verbinding.
Dat stomme moderne woord waarmee je niet uit de voeten kan.
Want was is verbinding of aandacht?
Aandacht kan heel oppervlakkig zijn.
Een snelle reactie of een corrigerende blik.
Verbinding vraagt dat jij even stil wordt en je luisteren en zien richt op je kind met je volle aandacht in het hier en nu zonder afleiding van gedachten over je boodschappenlijstje of dat mailtje wat je nog moet beantwoorden.
En dat, juist dat volle in het hier en nu zijn, is wat je kind wil.
Het zou zelfs zo maar kunnen dat je kind dat juist van je vraagt omdat jij het zo nodig hebt!
Hoezo is een grens aangeven niet genoeg?
Waarom zet je kind een tandje bij juist wanneer je het probeert te corrigeren?
Je geeft toch duidelijk grenzen aan, waarom dan nog doorgaan met moeilijk doen?
Weet je: je kind heeft gelijk want alleen een grens geven zonder erkenning voelt voor een kind als afwijzing.
Het brein van je kind is nog volop in ontwikkeling.
De prefrontale cortex, het denkbrein van je kind, dat helpt bij reguleren en relativeren is nog niet af.
Emotie komt dus eerst en logica volgt later, veel later pas…..
Wij ouders praten vaak sneller dan luisteren.
We willen oplossen.
We willen dat het stopt.
Natuurlijk is dat begrijpelijk. want we hebben agenda’s, werkdruk en verwachtingen.
Alleen je kind dat zich ongezien voelt, vergroot zijn gedrag en zet een tandje bij.
Zoals deze vuist op deze vuist.
Niet om jou te manipuleren maar om gehoord en gezien te worden.

Erkenning geven is de sleutel
Ouders trekken bij mij de wenkbrauwen op als ik ze leer erkenning te geven omdat ze bang zijn hun kind hun zin te geven en te verwennen.
Maar gevoelens erkennen is iets anders dan gedrag goedkeuren.
Je kun tegelijkertijd zeggen ‘jij bent boos en slaan mag niet’.
Ik geloof dat kinderen floreren wanneer ze emotionele veiligheid ervaren.
Dat betekent niet dat alles mag.
Het betekent dat alles er mag zijn.
Verdriet. Jaloezie. Teleurstelling.
Ook dat ongemakkelijke gevoel wanneer een broer of zus meer aandacht krijgt en wat oké is als je kind weet dat hij zelf ook gezien is.
Ga voor aanwezigheid
Ik merk dat ouders soms bang zijn voor grote emoties omdat ze het gevoel hebben dat ze het moeten fixen.
Terwijl jouw rustige aanwezigheid vaak al genoeg is.
Een kind dat zich gezien voelt, hoeft minder hard te roepen.
Dat is gewoon hoe het werkt!
Wanneer je kind zich veilig voelt, daalt het stressniveau.
Zijn zenuwstelsel kalmeert en gedrag ontspant.
Bij jou zelf werkt het toch precies zo?
Als jij een mooi plan inbrengt in een groep en niemand reageert.
Geen knikje. Geen vraag of alleen een zucht.
Dan doe je waarschijnlijk hetzelfde als je kind en herhaal je jezelf, iets luider en nog een keer of je trekt je terug.
Je kinderen doen precies hetzelfde, alleen hebben zij minder diplomatieke verpakking.
Dusss…… leer even verder kijken…..
Eigenlijk weet je het wel en is het simpel.
Je hoeft alleen te vertragen. En jezelf reguleren voordat je je kind reguleert.
En pfoe…… dat is geen eenvoudige opgave en vraagt oefening en regelmatig falen.
Maar ach… dan weet je als je kind weer aan je mouw trekt wat je handiger hebt te doen.
Vind jij het nog wel moeilijk om je kind echt te zien en te luisteren?
Ervaar je je kind soms als lastig met zijn gedrag?
Laat me je helpen en volg nu het korte online college Omgaan met lastig gedrag
Begin hier…….
Lees en bekijk meer:
Straffen en belonen: wat werkt?
Wie flexibel is, krijgt meer
Lastig gedrag oplossen in 2 minuten
Wat is de bedoeling van lastig gedrag?
Omgaan met moeilijk gedrag
Waarom stoppen met lastig gedrag zo moeilijk is


Geef een reactie