Ruzie tussen kinderen voelt meestal ongemakkelijk.
Het geluid is enorm en de emoties ook.
En ergens daar tussendoor sta jij als ouder, moe van het sussen, twijfelend of je het wel goed doet.
Toch zit precies daar de oplossing want niet de ruzie is het probleem, maar wat wij ermee doen.
Kinderen die nooit ruzie maken, leren niet vanzelf beter omgaan met verschillen.
Ze leren het juist in de wrijving en in het moment waarop iets schuurt, oneerlijk voelt of te groot wordt.
De vraag moet dus niet zijn: hoe voorkom ik ruzie? maar wat kan mijn kind hiervan leren en hoe help ik daarbij?
Ruzie als oefenplek
Denk maar aan twee broers die vechten om dezelfde Lego-auto.
De oudste trekt hem uit de handen van de jongste.
De jongste gilt alsof de wereld vergaat.
Het lijkt heel klein, maar er gebeurt heel veel belangrijks.
De oudste oefent met macht, bezit en grenzen.
De jongste met verlies, frustratie en voor zichzelf opkomen.
Als jij het meteen oplost door de auto eerlijk te verdelen, is de rust even terug tot de volgende confrontatie want de onderliggende gevoelens willen geuit worden.
Bovendien stopt het leren want ontwikkeling heeft nu eenmaal tijd en oefening nodig heeft om zich te laten zien.
Wat er werkelijk gebeurt tijdens ruzie
In een ruzie kan je kind niet rustig nadenken.
Het lichaam staat aan en het overprikkelde zenuwstelsel kiest voor vechten, vluchten of bevriezen.
Dat zie je overal:
- De zus die slaat omdat woorden ontbreken.
- De broer die wegloopt en niets meer zegt.
- Het kind dat hysterisch huilt om iets wat “maar klein” lijkt.
Dit doen ze niet uit onwil maar uit ontregeling en onmacht.
Daarom werkt uitleg midden in een ruzie zo slecht.
Eerst moet het lichaam weer voelen dat het veilig is en pas daarna komt ruimte voor woorden, inzicht en herstel.
Het moment na de ruzie is het belangrijkst
Veel ouders focussen op het stoppen van de ruzie.
Maar het echte leerpunt zit erna.
Neem twee zussen die elkaar uitschelden om wie naast mama mag zitten.
De ruzie stopt uiteindelijk.
Maar wat gebeurt daarna?
Als je alleen de ruzie stopt en zegt: “Nu is het klaar”, blijft er vaak schaamte, boosheid, wrok of stilte hangen.
Daarom is het zo belangrijk dat je later, in rust, vraagt:
- Wat maakte je zo boos?
- Wat helpt je?
- Hoe kunnen jullie het weer goedmaken?
dan gebeurt er iets anders.
Dan leert je kind dat relaties niet stukgaan door conflict en dat fouten hersteld kunnen worden.
Dat je boos kunt zijn en verbonden kunt blijven.
Dat is veerkracht.
Veerkracht groeit niet zonder schuren
We hopen vaak dat kinderen sterk worden door geluk en harmonie en rust.
Helaas….. begin opnieuw…..
Echte veerkracht ontstaat door het verdragen van teleurstelling, het herstellen na woorden die te hard waren en in het opnieuw naast elkaar gaan zitten nadat het misging.
Zoals die jongen die na een woede-uitbarsting zachtjes zegt:
“Sorry dat ik je duwde.”
Daar mag jij gaan zitten glimmen want dit is goud waard!
Want in dat kleine moment krijgt je kind het besef dat je fouten mag maken en toch geliefd blijft.
Wat dit vraagt van jou als ouder
Stop alsjeblieft met perfect zijn en alles goed willen doen.
Los niet elke ruzie op!
Wat jij kunt leren als ouder:
- Rustig blijven in het lawaai.
- Vertragen waar je wilt versnellen.
- Aanwezig blijven waar je wilt weglopen of juist op de wc gaan zitten als je uitgenodigd wordt tot scheidsrechteren.
Kinderen leren veerkracht niet van woorden, maar van volwassenen die laten zien dat spanning gedragen kan worden.
Van ruzie naar veerkracht
Ruzies verdwijnen niet en dat moet je ook niet willen.
Het hoeft ook niet.
Wat wel kan veranderen, is hoe jij ernaar kijkt.
En hoe je je kind erdoorheen begeleidt.
Dan wordt ruzie geen dagelijks gevecht meestal om niets, maar een mooie oefenschool voor het leven zelf.
Ruzies worden dan een plek waar kinderen leren:
- dat emoties mogen bestaan
- dat relaties kunnen herstellen
- dat ze sterker zijn dan het moment zelf
En misschien ontdek je onderweg iets interessants: dat niet alleen je kind groeit van ruzie, maar jij ook.
Wil je hier dieper in duiken?
In het online college “Van ruzie naar veerkracht” leer je stap voor stap hoe je ruzies tussen kinderen kunt begrijpen, begeleiden en benutten als groeimomenten.
Door jouw rust, inzicht en praktische handvatten die echt verschil maken in huis.
Omdat ruzie geen eindpunt is.
Maar een begin.
Meld je aan en begin meteen:
Meer lezen en kijken?
Je las een blogartikel van Tea Adema…
…jouw ‘doe het zelf’ hulp voor kinderen en opvoeden.
Vakkundig, professioneel en vanuit tientallen jaren praktische ervaring.
Lees verder…..
- Over Tea Adema
- Opleidingen voor beroepskrachten
- Ontdek de Ik leer leren trainingen
- Doe het zelf hulp voor ouders


Weer een zoveelste prachtig wijze aanmoediging van je, Tea.
Uiteraard doorgestuurd naar mijn kinders met kinders.
Dankjewel!!
Wat fijn te lezen.
Dank je wel.