Ik sprak een moeder die zich flinke zorgen maakte over haar zoon omdat hij volgens haar steeds onzekerder werd en vastliep bij toetsen en steeds minder durfde te laten zien wat hij eigenlijk wist.
Ze vertelde uitgebreid wat ze allemaal deed om hem te helpen, en terwijl ze sprak werd steeds duidelijker hoeveel energie ze in hem stak.
- Elke avond oefende ze met hem.
- Ze oefende met hem wat hij tegen vriendjes moest zeggen.
- Ze hield zijn huiswerk nauwlettend in de gaten.
- Ze mailde regelmatig met school om te vragen hoe het ging.
- Ze hielp hem plannen wanneer hij moest leren.
Ze was overal bij betrokken.
Toen vroeg ik haar:
‘Wanneer en wat doet hij eigenlijk zelf?’
Ze viel helemaal stil en zei na een paar seconden zacht:
‘Eigenlijk… niet veel en bijna nooit.’
Ze had haar zoon zo goed geholpen dat hij nooit had geleerd dat hij dingen ook zelf kon.
Met een grote glimlach vertelde ik haar dat er nog tijd genoeg was om het anders te doen voordat ik haar zoon zou moeten vragen of zij over zou gaan en haar diploma nogmaals zou halen.
Wat jouw hulp je kind vertelt
Je kind luistert niet alleen naar wat jij zegt, maar reageert vooral op wat jij doet, en uit dat gedrag trekt hij conclusies die veel krachtiger zijn dan woorden.
Wanneer jij steeds ingrijpt wanneer iets moeilijk wordt, oplossingen aandraagt of steeds de leiding neemt wanneer er een probleem ontstaat, hoort je kind een boodschap die jij nooit zo hebt uitgesproken.
Hij hoort en voelt niet jou hulp, maar zijn eigen onvermogen om iets te zelf te kunnen.
En dat is misschien wel één van de meest pijnlijke dingen van opvoeden.
Want als je je kind altijd wilt helpen, kun je juist degene zijn die het vertrouwen van je kind in zijn eigen kunnen langzaam ondermijnt.
Sterke kinderen ontstaan niet uit gemak
Je kind wordt niet sterk doordat het leven soepel verloopt en doordat obstakels voor hem worden weggehaald, maar doordat hij langzaam ontdekt iets te leren, juist wanneer het tegenzit.
Je kind leert dat door:
- ruzies met vriendjes.
- fouten te maken.
- een onvoldoende te halen.
- opnieuw te proberen.
- onderweg een lekke band te krijgen
Dat zijn precies de momenten waarop je kind ontdekt wat het kan.
Maar alleen wanneer jij het niet meteen overneemt.
Het moeilijke moment van opvoeden
Je kind komt regelmatig in een situatie waarop iets niet lukt, waarop frustratie oploopt of waarop het niet weet hoe het verder moet.
Voor jou als ouder kan dat een ongemakkelijk moment zijn, omdat je ziet dat je kind worstelt en omdat alles in je misschien roept dat je moet ingrijpen.
Je denkt dat je het moet oplossen en vooral wil je de spanning wegnemen.
Maar juist op dat moment wordt duidelijk wat voor ouder je bent.
Ben jij degene die het probleem oplost?
Of ben jij degene die naast je kind blijft staan terwijl hij het zelf probeert?
Versterkende ouders doen iets wat niet vanzelf gaat
Versterkende ouders doen soms iets wat op het eerste gezicht bijna niets lijkt, maar wat in werkelijkheid enorm krachtig is voor de ontwikkeling van een kind.
Ze kijken eerst, wachten af en houden het uit!
Ze vragen zich af wat hun kind al kan, wat hun kind nog moet leren en welke worsteling misschien gewoon hoort bij deze fase van ontwikkeling.
En zeggen dan iets wat simpel klinkt, maar een groot verschil maakt.
‘Probeer het nog eens.’
Of:
‘Wat denk je zelf dat kan helpen?’
Omdat ze hun kind ze vertrouwen hebben in de groei van hun kind.
De moed om je kind te laten worstelen
Opvoeden vraagt soms moed, maar niet alleen de moed om in te grijpen wanneer dat nodig is.
Het vraagt vooral de moed om even niets te doen.
De moed om te verdragen dat je kind gefrustreerd is, dat het boos wordt of dat het even niet weet hoe het moet.
Want juist in die momenten, hoe vervelend ook, ontdekt je kind langzaam iets wat van grote waarde is:
Dat het meer kan dan het zelf dacht.
De vraag die je jezelf kunt stellen
Misschien helpt het als je jezelf de volgende keer dat je kind vastloopt een andere vraag stelt.
Dat je wegblijft van het op te willen lossen en in plaats daarvan bedenkt:
Wat moet mijn kind hier eigenlijk leren?
Want opvoeden gaat uiteindelijk niet over het wegnemen van alle problemen uit het leven van je kind, maar over dat je je kind helpt ontdekken dat het, stap voor stap, steeds meer zelf kan.
En dat het vertrouwen dat jij daarin hebt misschien wel het grootste cadeau is dat je het kunt geven.
En uiteindelijk word je er misschien zelfs een meer ontspannen ouder van die lachend in de auto stapt terwijl ze tegen haar kind zegt dat die door de regen mag fietsen.
En echt: het wordt je vergeven en ik kan het weten want ik heb mijn kinderen wel ergere dingen zelf laten opknappen en we hebben nog steeds veel plezier en openheid onder elkaar.
Inspireer jezelf 90 dagen lang over je opvoedrol
Ontvang 13 weken lang iedere dag inspiratie over een ander opvoedthema voor maar 27 cent per dag!
Over: Ouderschap, communicatie, grenzen, routines, zelfvertrouwen, emoties, weerbaarheid, broers en zussen, de online wereld, echtscheiding, puberteit, grootouders en nog veel meer!
Begin hier en geniet!
Meer lezen en kijken:
Ben jij een versterkende of verzwakkende ouder?
Gun je kind zijn ellende
11 tips voor ouders
Recept voor faalangst
Hoe krijgt een kind zelfvertrouwen?
Als je kind niet gevraagd wordt voor een feestje
Geef een reactie