Drie keer hoorde ik het op één dag iemand zeggen : ‘ouders willen het wel goed doen’.

Bizar.

Want deze opmerking hoor ik steeds vaker. Zowel tijdens de opleidingen die ik geef, van interviewers en van bijna iedere ouder die ik tref.
Wat is dat toch dat de lat voor opvoeden steeds hoger komt te liggen?
Wie zegt dat ouders het goed moeten doen en vooral waarom?

Wat gebeurt er als je het goed wilt doen?

Meestal als je iets heel goed wilt doen, ontstaat er ook spanning. Want als je het goed wilt doen, kan het ook fout gaan’. Dat is juist wat je wilt vermijden.
Iedere aanwijzing van ‘fout’ of ‘niet goed’ levert extra spanning op. En een kind weet al dat je met spanning minder goed presteert waarbij de kans op fouten groter wordt.

Voor je het weet lig je iedere avond in je bedje je af te vragen of het wel goed gaat en pieker je over wat je fout hebt gedaan of fout zult gaan doen.
De situatie wordt er meestal niet beter van.

En toch is dit onderhuids wat er gebeurt bij veel hedendaagse ouders en met een beetje pech glijden ze langzaam in een vicieuze cirkel van spanning en stress.

Hoe gaat het met een kind waarvan ouders het goed willen doen?

Stel je voor dat je kind bent van ouders die zich zorgen maken of ze het wel goed doen. Als kind raak je dan ook in de stress want je merkt dat jouw gedrag en vooral jouw verdrietjes en je zorgen je ouders van de leg brengt.

Als kind heb je maar één belang en dat is dat het je ouders goed gaat.

Want immers als het je ouders niet goed gaat, ben jij in levensgevaar. Want wie moet er voor je zorgen als je ouders afhaken? Op wie kan je rekenen als je verdrietig, boos en bang bent?

Voor een kind is het dus van zeer groot belang dat ouders aanwezig zijn, de lijnen uitzetten en hun ouderrol op zich nemen. Ook en juist als het kind het moeilijk heeft.

Het zou zomaar kunnen zijn dat als ouders het goed willen doen, hun kind hun onzekerheid voelt en voor hen gaat zorgen. Want als mama verdrietig is, kan jij haar troosten als kind. En als papa teleurgesteld is omdat jij streken uithaalt, kan jij niet anders dan jezelf afwijzen omdat je geen goed kind bent.

De rollen draaien om

Je kind gaat ervoor zorgen dat hij een braaf, of juist een heel boos en verwijtend kind naar jou wordt omdat hij voelt dat je van slag raakt doordat het niet goed gaat.

Wat zijn de criteria voor goed ouderschap?

Het vervelende is dat als ouders zo hard roepen dat ze het ‘goed’ willen doen, ze hier meestal geen criteria voor hebben. Wat ze eigenlijk willen is dat ze zelf ‘goed’ zijn en worden erkend als goede ouder. Het gaat dan dus over hen zelf en niet over hun kind!

Als een ouder zegt dat hij het ‘goed’ wil doen, vraagt hij dan in feite goedkeuring over zijn ouderschap aan iets of iemand?

Maar wanneer ben je een goede ouder?
Wat zijn daarvoor de criteria?
Ben je een goede ouder als je je kind niet slaat?
Of je kind zijn zin geeft?
Of juist streng bent?

Of ben je een goede ouder als je je kinderen gelijk behandelt?

Welke criteria hanteer je als ouder om ‘goed’ te zijn?
Als je een goede ouder bent, ben je dan ook een goede opvoeder?

Het kan dus handig zijn als je je onzeker voelt over je ‘goede’ ouder zijn om er eens voor te gaan zitten. Maak een lijst wanneer je een ‘goede’ ouder en een ‘goede’ opvoeder bent en vooral wat je als ‘goede’ ouder doet en ook níet doet.

Misschien wordt dit een stuk gemakkelijker als je van jezelf weet wat jij echt belangrijk vindt als ‘goede’ ouder…

Het goed doen of het goede doen

Wanneer je dan toch aan het onderzoeken bent of je als ouder wel ‘goed genoeg’  bent, vraag je dan eens af of een klein verschil in woordgebruik niet alles uit kan maken.

Moet je het goed doen of wil je het goede doen?

Misschien is het goede willen doen net even gemakkelijker en geeft dit als voornemen de ruimte om het ‘fout’ te doen. Want zeg nou zelf: Hoeveel momenten zijn er in het leven van een opgroeiend kind waarin je een keuze moet maken. Dat gebeurt alleen maar in het NU.

En neem van mij aan: Als ouder weet je pas of je het goed gedaan hebt na een jaartje of veertig wanneer je eigen kinderen worstelen met dezelfde vraagstukken als jij.

Dan kan het zo maar zo zijn dat je ene kind vindt dat jij het geweldig hebt gedaan en dat de ander nog wel een paar klachten heeft. (Maar dat is een onderwerp voor een volgende blog)

Ik hoop in ieder geval dat ik de opmerking dat ouders het goed willen doen, niet al te vaak meer hoef te horen!


Ben je hulpverlener of leraar en wil je ontdekken hoe je met ouders effectief kunt praten over hun ‘goede’ ouderschap?
Kijk dan eens bij de online opleiding: Het eerste (intake)  gesprek en begin direct met de praktische handvatten die je in deze opleiding krijgt aangereikt.


Meer artikelen:

Lees ook: Wat is het verschil tussen opvoeden en ouderschap?
Lees ook: Ouderschap is leiderschap
Lees ook: Ouder ben je voor de toekomst
Lees ook: Mag je kind het zelf oplossen?
Lees ook: Leer kinderen omgaan met een NEE
Bekijk ook: Tips voor samen opvoeden voor als je verschillend bent
Bekijk ook: Waarom je kind niet naar je luistert en hoe je dit voor elkaar krijgt
Bekijk ook: Hoe kun je je jonge kind het beste helpen?


Je las een blogartikel van Centrum Tea Adema…

…maar kijk gerust ook eens naar de andere informatie op onze website:

Opleidingen voor (aspirant) kindercoaches en beroepskrachten:

Hulp voor kinderen en hun ouders:

Op de hoogte blijven van nieuwe artikelen en video’s vol tips en inzichten?

Like dan onze Facebook-pagina of schrijf je in voor onze 2-wekelijkse nieuwsbrief. Allebei mag ook. ;-)