Allereerst geef ik ouders die een afspraak willen maken omdat ze gescheiden zijn een compliment. Want hoeveel moed en visie moet je hebben om juist dan, alleen of met z’n tweeën, te komen voor advies.
Je wilt  het beste voor je kinderen. Of je bent bezorgd en schrikt van hoe je kind er last van lijkt te hebben.

Scheiden

Je bedenkt meestal niet van te voren je relatie te stoppen wanneer er kinderen komen. Wanneer er zich dan omstandigheden voordoen waardoor de partner relatie eindigt, is er een extra obstakel in de vorm van de kinderen. Hoe dan ook betekent een echtscheiding een breuk in je leven en is het nodig dat ieder gezinslid daar een antwoord op leert vinden.

Een echtscheiding duurt een leven lang
Er is een leven voor, en een leven na de echtscheiding.

Rouwproces

Een echtscheiding is een verliessituatie en iedereen gaat daar verschillend mee om. Is er bij één van jullie veel verdriet en boosheid dan is het anders dan wanneer je beide oké bent met het besluit van de echtscheiding. Je plukt dan sneller de mooie vruchten van je relatie die is geëindigd.

Bij verdriet en boosheid zijn de vruchten van de relatie nog onrijp en zuur

Voor je kinderen begint de echtscheiding bij het rouwproces van jou als ouder. Als je nog veel verdriet en boosheid ervaart in je eigen rouwproces over het beëindigen van de relatie, is er minder mentale, psychische en emotionele ruimte om je kinderen te begeleiden bij hun verdriet, angst en boosheid.

Als je met jezelf bezig bent, kun je er niet zijn voor je kind

Het is daarom van belang goed voor jezelf te zorgen en je te realiseren dat rouwen om de relatie die er niet meer is, tijd en aandacht nodig heeft. Dan vind je de ruimte om te ontdekken wat je kind nodig heeft en reik je uit naar je kind om te troosten en te steunen.

Wat te doen met je kind?

En dan sta je daar, samen met je kind die huilt of boos is. Die stampij maakt, zich van je afkeert of niets meer wil. Je dacht dat jullie het allemaal zo goed hadden geregeld en uitgelegd. En dan toch merk je dat je kind niet happy is.

Wat nu?

Zelf doen of uit besteden?

Ik krijg regelmatig de vraag of ik de kinderen wil helpen als ouders gaan scheiden.
Dit weiger ik.
Vanuit liefde en bezorgdheid wil je als ouder dat je kind het goed heeft en denk je dat hij begeleiding nodig heeft van een professional. Je vergeet dan dat jij als ouder je kind het beste kent en jij degene bent die je kind door deze moeilijke situatie kan loodsen. Jij kan begrip geven en samen oplossingen vinden en ook samen boos en verdrietig zijn.

Bovendien zie je meestal dat kinderen hun eigen rouwproces uitstellen tot het jou als ouder beter gaat

Zelf hulp vragen om je kind te helpen bij de echtscheiding is het mooiste wat je voor je kind kunt doen want dan blijft je kind vrij.

Wat is belangrijk?

Allereerst is het voor jou als ouder ongelooflijk belangrijk om te beseffen dat je kind jarenlang de diepste wens zal hebben dat jullie weer een gezin gaan vormen. Vrijwel alle kinderen geven aan dat dit de diepste wens is. Zelfs als ze weten dat één gezin nooit meer gaat lukken dan is het de wens dat jullie als ouders goed met elkaar omgaan en samen optrekken op momenten die belangrijk zijn voor je kind.

Ik vraag ouders altijd: ‘wie van jullie beiden gaat later naar de diploma uitreiking of het huwelijk van je kind?
Als jullie dit allebei willen, begin dan vandaag met de situatie die dat mogelijk maakt’

Voor vandaag en morgen betekent de wens van je kind om weer een gezin te vormen dat je iedere dag duidelijk moet zijn dat je vanaf nu apart woont en dat het leven veranderd is.

De peuter en de kleuter

Met oudere kinderen kun je veel praten en overleggen. Als je kind nog jong is, kan dat niet. Je kind begrijpt de situatie nog niet met woorden. Allerlei veranderingen, spanningen, stress en woorden komen gevoelsmatig binnen. Een jong kind heeft nog niet de denkontwikkeling en het tijdsbesef om gebeurtenissen. te overzien.

Vandaag is papa er en morgen mama terwijl ze er eerst samen waren.

Het begrijpen van alles wat er gebeurt, is gewoon nog niet mogelijk. Het voelt onveilig ten opzichte van wat er eerder was en daar reageert je peuter of kleuter op.

Als het jonge kind zich prettig en veilig voelt, speelt het
Als er stress is, huilt het kind of doet boos

De peuter en kleuter reageren op dat wat er is. In hun fantasie kan er ook van alles gebeuren. Als ze bang zijn of zich niet prettig voelen, kunnen ze ook zomaar weer beginnen met broekplassen of praten als een baby.

Maak de wereld van je kind overzichtelijk

Omdat de peuter en de kleuter vooral reageren op wat er is, moet je daarbij aansluiten. Hoe jonger een kind is, hoe minder woorden en hoe minder begripsvorming hij heeft. Een woord als ‘scheiden’ zal een kind niet begrijpen. Je moet als ouder dus een andere manier vinden om je kind steeds opnieuw te vertellen dat de situatie veranderd is.
Hoe beter jullie in staat zijn om de wereld van je kind overzichtelijk te houden, hoe beter je kind leert omgaan met alle veranderingen.

En dat betekent concreet:

  • Leg de scheiding uit met bijvoorbeeld de hulp van knuffels. Laat zien hoe het is dat iedere knuffel naar een eigen holletje gaat
  • Vertel in korte en simpele woorden dat jullie ergens anders gaan wonen en laat zien met bv speelgoed wat er verandert
  • Zeg steeds opnieuw dat je allebei heel veel houdt van je kind
  • Wees ook duidelijk dat het jullie besluit is en dat je kind geen schuld heeft
  • Maak samen een soort van kalender die je kind iedere dag af streept (of stikker plakt) voor de nachtjes bij jou tot de nachtjes naar de ander
  • Geef steeds erkenning voor het verdriet of de boosheid. Beaam hoe verdrietig het is en ga daarna over tot de orde van de dag. (uiteraard sta je gefocust en gemeend stil bij het verdriet, zo kort als mogelijk is)
  • Herhaal deze stappen zo vaak als nodig is want als je weer even met z’n allen bent, begrijpt je kind het misschien niet en kun je aangeven dat papa of mama weer naar het eigen holletje gaat en dat je kind boft met twee holletjes
  • Wees alert op spullen en gewoontes die belangrijk zijn voor je kind. Houd dat in ere voor zolang het nodig is
  • Bedenk een afscheidsritueel voor het wisselen van huis en volg dit nauwgezet
  • Voed je kind op en stel regels en grenzen: je hoeft niets te compenseren of goed te maken. De gevolgen van de echtscheiding zijn voor je kind vanaf nu de nieuwe realiteit
  • Observeer hoe het met je kind gaat en wees je bewust van het spiegeleffect. Dit is dat je kind als een spiegel laat zien hoe het met jou gaat.
  • Observeer je kind en ontdek of je kind, kind kan zijn of dat het voor jou gaat zorgen omdat jij het nodig hebt door bv bij jou te willen slapen omdat je behoefte hebt aan troost
  • Als je kind het moeilijk heeft, geef erkenning voor hoe moeilijk het is, biedt steun en troost en ga samen spelen
  • Houd er rekening mee dat op het moment dat het met jou weer helemaal goed en gelukkig is, je kind een enorme terugval kan hebben. Je kind neemt nu pas de ruimte voor zijn eigen rouwproces

Al met al…..

Jouw echtscheiding is een feit en een breuk in jullie gezamenlijk leven. Dit valt niet meer ongedaan te maken, maar vrijwel altijd te lijmen. Het is de consequentie van jouw keuzes en het leven zelf waarmee je samen met je kinderen moet leren dealen. Het beste wat je kunt doen is leren goed te lijmen en trots zijn op hoe je de breuklijnen vorm geeft om de verschillende delen te verbinden.

En de ouders…..

die vooraf of na de echtscheiding zoeken naar advies, redden het altijd met hun kinderen. Ze hebben evenveel verd