Zou niet de wereld beter zijn,
als iedereen die ik ontmoet, zeggen zou:
ik weet iets goeds van jou,
en dan spontaan iets goeds zou doen…
Zou ’t niet fantastisch heerlijk zijn,
als elke handdruk zeggen zou
– van harte en oprecht gemeend-:
ik weet iets goeds van jou..
Zou het leven niet mooier zijn,
als men ’t goede steeds prijzen zou.
Want werkelijk: bij al het kwaad
is er zoveel goeds in mij en jou…
Zou ’t niet een fijne houding zijn,
als iedereen zo denken zou:
jij weet een beetje goed van mij,
en ik, ik weet iets goeds van jou…!
(Georgia Nighways)
Dit prachtige gedicht staat in het boek: opgroeien in verbondenheid.
En zou het niet fantastisch heerlijk zijn wanneer iedere ouder iedere avond tegen ieder kind zegt:
Ik weet iets goeds van jou…

Dank je wel Thea dat je het prachtige gedicht van Georgia Nighways nog steeds op je website hebt staan.
Ik gebruik het met plezier als basis voor een gesprek met Quakers!
Oh, wat mooi om te lezen Marlies.
En ja, het blijft een prachtig gedicht!