Kijk mij1afm1Voor X… is je hulp heel erg behulpzaam geweest. Hij zei in de auto na afloop van de drie afspraken dat jij de enige op de wereld bent die hem echt goed begrijpt.
Nu heb ik echter geen idee wat precies de positieve verandering in gang heeft gezet, terwijl ik er wel bij zat. Kun je mij nog even uitleggen wat er is gebeurd en hoe je het zo snel voor elkaar krijgt dat X… je zo volledig vertrouwde?
(een vraag van een moeder na afloop van de coaching van haar zoon)

Waarom komen ouders en kinderen bij de kindercoach

Meestal zit een kind niet lekker in zijn vel als hij bij mij wordt aangemeld: het loopt niet goed op school wat betreft het leren of met de sociale contacten. Het kind is thuis vaak boos, heeft moeite met de echtscheiding, is angstig in het algemeen of voor iets in het bijzonder, maakt veelvuldig ruzie met broertjes of zusjes, enz, enz…
De ouders vinden dat er NU wat moet gebeuren en komen met hun kind in de praktijk voor kindercoaching.

Wat gebeurt er tijdens een afspraak

Omdat ik van te voren, meestal telefonisch, met de ouder(s) een kort intakegesprek voer, kan ik direct met het kind in gesprek. Tijdens de eerste minuten smeden we al een band doordat ik het kind op zijn gemak stel en een praatje maak en wat te drinken aanbied. Het kind kan even om zich heen kijken en tot zichzelf komen.
De ouder blijft in principe bij de sessie aanwezig en wordt zo nu en dan betrokken doordat ik versterkende vragen stel waardoor de ouder iets positiefs gaat zeggen over het kind. Vrijwel altijd komt er dan een grote glimlach bij het kind als hij hoort dat bv mamma trots is op zijn prestaties of graag wil dat het allemaal wat makkelijker wordt.
Met dit soort vragen neem ik eventuele gevoelens van schuld en schaamte bij het kind weg. En de glimlach wordt altijd breder als ik nog eens extra nadruk leg met de vraag: “Wist je wel dat pappa dat dacht over jou”.
Andere vragen en opmerkingen maken dat de ouder toestemming geeft aan het kind om bijvoorbeeld meer ontspannen te presteren. Dit gaat allemaal langs neus en lippen, maar heeft een diepe impact. Als bijvoorbeeld moeder zacht knikt dat pappa altijd pappa blijft ondanks dat hij weggelopen is, of knikt en zegt dat het goed is dat het kind zijn eigen boontjes mag doppen, geeft dit vaak een diepe ontspanning bij het kind. En dit maakt ruimte vrij voor beter leren en goed in je vel zitten.
Het beste bewijs voor deze aanpak was een kind die door dit soort vragen 5 AVI-niveau’s vooruit ging binnen een maand. En dat kwam echt niet alleen door een effectieve coaching met taal!!.

Wat een kind heeft te leren

Waar ouders niet altijd bij stilstaan is dat ieder kind veel moet leren, de zogenaamde ontwikkelingstaken. Het kind moet leren lopen, schrijven, fietsen, zwemmen, schrijven, lezen, rekenen, met andere kinderen omgaan, vriendjes leren maken, zijn geweten ontwikkelen, onafhankelijk worden, zich aan regels houden en ga zo maar door.
Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend en dat is het gelukkig ook meestal.
Het belangrijkste overkoepelende is dat kinderen moeten leren omgaan met hun emoties en dat is vaak net het probleem wat onderliggend is aan de klacht over gedrag wat het kind laat zien. Alle bovengenoemde leertaken hebben gemeen dat er geleerd wordt met vallen en opstaan. Ieder kind heeft zijn eigen temperament waardoor het ene kind faalangst ontwikkelt, de ander boosheid en frustratie en weer een ander zelfvertrouwen tijdens deze leerprocessen.

Het toveren van de kindercoach

Tijdens de sessie gebruik ik verschillende methodieken en vragen om erachter te komen hoe het kind het beste leert, wat zijn temperament en aanleg is en hoe verandering het beste aangepakt kan worden. Het is dan ook niet éénduidig hoe een afspraak verloopt. Ouders denken soms dat er weinig gebeurt.
Dit lijkt inderdaad wel eens zo, maar niets is minder waar.
Er is wel degelijk een structuur en opbouw in het coachingsuur. Ik werk altijd volgens een 5-stappenplan waarbij de stappen steeds opnieuw worden doorlopen: wat moet stoppen, wat gaat er al goed, hoe moet het zijn en wat zal het verschil dan zijn, wat werkt al in de goede richting, wie kan er helpen en tot slot wat is het concrete plan voor actie.
Omdat kinderen nog een goede toegang hebben tot magisch denken en het vertalen van gevoel naar beelden, is bijvoorbeeld het werken met de fantasie gecombineerd met kids’ skills een handige manier om met emoties te werken.
Het is bewezen dat waar het beeld, plaatje of film van het kind verandert ook de emotie verandert en daarmee het gedrag.
Overigens kan het coachen met fantasiebeelden in gedachten gebeuren, maar ook gebruik ik poppetjes, steentjes, matjes, tekenen en wat al niet meer.
En het is soms moeilijk uit te leggen aan de ouder die erbij zit en hoort van mannetjes in het hoofd, of stenen in de buik, of vogels in de voeten en andere zaken zoals gordijnen en gym toestellen als metafoor voor een probleem. En toch als we de mannetjes op reis sturen, gaten schieten in stenen, vogels weg laten vliegen, gordijnen opendoen en gym toestellen lager maken dan is er iets in het kind veranderd.
Het kind heeft door middel van de beelden die verbonden waren met het probleem iets opgelost en voor altijd veranderd. De tijd moet nog even uitwijzen of het voldoende is gebleken of dat er nog meer moet gebeuren.
Niet alle veranderingen kunnen in één keer opgelost worden en het kind heeft natuurlijk wel zijn eigen temperament.
Gelukkig wel, want de ouder zou raar opkijken als het verlegen kind plotsklaps flink assertief was en andersom. De gevoeligheid van het kind wijzigt niet, er kan alleen anders mee worden omgegaan en er kunnen andere keuzes worden gemaakt.

Dus ja, ook al zitten ouders erbij en kijken ze ernaar wat er gebeurt, het is niet altijd duidelijk aan te wijzen hoe het komt dat het beter gaat met het kind. Ik denk dat de combinatie vertrouwen, acceptatie, de positieve wisselwerking tussen ouder en kind en het werken met beelden, tekeningen, poppetjes, steentjes en alles wat er maar verschuift of verandert bijdraagt aan het resultaat wat de bedoeling was.
Soms is het inderdaad net toveren, maar dat hoort er bij voor kinderen, toch??

Lees ook: Kind of methode, methode of kind
Lees ook: Beter leren door fietsen en darten
Lees ook: De vorige praktijkdag
Lees ook: Wat denkt een kind over de kindercoach
Lees ook: De kindercoach voegt iets toe
Lees ook: De kindercoach als vertaalmachine
Lees ook: De kindercoach driehoek
Lees ook: De kindercoach is een stoplichtdenker
Lees ook: Het onzichtbare voordeel van het probleem
Lees ook: De taal in het land van de kindercoach
Lees ook: De reis van de kindercoach

Wil je ook leren kinderen te begeleiden en de basisopleiding tot kindercoach of een bij of nascholing volgen, lees dan verder op de site voor de opleiding tot kindercoach of op de website voor Ik leer leren
Wil je op de hoogte blijven, vraag dan de nieuwsbrief aan.
De materialen voor de kindercoach vind je in de webwinkel….
|De illustratie is van Aly Westerhuis


Je las een blogartikel van Centrum Tea Adema…

…maar kijk gerust ook eens naar de andere informatie op onze website:

Opleidingen voor (aspirant) kindercoaches en beroepskrachten:

Hulp voor kinderen en hun ouders:

Op de hoogte blijven van nieuwe artikelen en video’s vol tips en inzichten?

Like dan onze Facebook-pagina of schrijf je in voor onze 2-wekelijkse nieuwsbrief. Allebei mag ook. ;-)